-
1 rozgrzeszać
impf ⇒ rozgrzeszyć* * *(-am, -asz); perf; -yć; vt; REL* * *ipf.1. (= darować winy) absolve ( kogoś z czegoś sb from sth); (= wybaczyć) forgive ( kogoś z czegoś sb sth).2. rz.-kat. absolve ( kogoś z czegoś sb from sth).ipf.(= uwalniać się od skrupułów) excuse o.s.The New English-Polish, Polish-English Kościuszko foundation dictionary > rozgrzeszać
-
2 odpuszczać
impf ⇒ odpuścić* * *(-am, -asz)* * *ipf.1. przest. (= przebaczać, rozgrzeszać) forgive; odpuszczać komuś grzechy absolve sb from sins.2. techn. soften.3. pot. (= rezygnować) give up, let go; odpuścić sobie let go.The New English-Polish, Polish-English Kościuszko foundation dictionary > odpuszczać
-
3 odpu|ścić
pf — odpu|szczać impf Ⅰ vt 1. książk. (darować) to forgive [winy]- odpuścić komuś grzechy Relig. to absolve sb’s sins, to absolve sb of their sins- odpuścić swoim wrogom to forgive one’s enemies2. pot. (zrezygnować) odpuścić sobie to ease up a. off, to give up- odpuść sobie, nie warto się przejmować ease up, it’s not worth the worry- odpuścić sobie egzamin (nie podejść) to miss an exam; (nie przygotować się) to not study enough for an exam3. Techn. to temper [stal] Ⅱ odpuścić się — odpuszczać się Techn. [stal] to be temperedThe New English-Polish, Polish-English Kościuszko foundation dictionary > odpu|ścić
-
4 rozgrzesz|yć
pf — rozgrzesz|ać impf Ⅰ vt 1. (przebaczyć) to absolve- rozgrzeszyła go z jego sprawek she absolved him for his misdeeds a. wrongdoings2. Relig. [ksiądz] to absolve [grzesznika] Ⅱ rozgrzeszyć się — rozgrzeszać się to justify oneself- rozgrzeszyć się z lenistwa to justify a. excuse one’s lazinessThe New English-Polish, Polish-English Kościuszko foundation dictionary > rozgrzesz|yć
-
5 absolucja
f.prawn., rel. absolution; dostać/uzyskać absolucję be given/granted absolution; udzielić komuś absolucji give absolution to sb, absolve sb.The New English-Polish, Polish-English Kościuszko foundation dictionary > absolucja
-
6 grzech
m (G grzechu) 1. Relig. sin- grzech ciężki a cardinal sin- grzech pychy/gnuśności the sin of pride/sloth- grzech przeciw czemuś a sin against sth- popełnić grzech to commit a sin- wyznać swoje grzechy to confess one’s sins- żałować za grzechy to repent one’s sins- odpuścić komuś grzechy to absolve sb’s sins- zmazać czyjeś grzechy to cleanse sb of their sins- to grzech mówić o kimś złe rzeczy it’s a sin to speak ill of somebody2. przen. sin- grzech zaniedbania a sin of omission przen.- grzech przeciw dobremu smakowi an affront to good taste- □ grzech pierworodny Relig. original sin- grzech powszedni Relig. venal sin- grzech śmiertelny Relig. mortal sin- grzechy główne Relig. deadly sins■ ona jest grzechu warta she’s a real stunner pot.- za jakie grzechy…? why on earth…?* * *-u; -y; mpopełniać (popełnić perf) grzech — to sin, to commit a sin
* * *mi1. rel. sin; odpokutować za grzechy atone for one's sins; grzech pierworodny original sin; grzech śmiertelny mortal sin; grzech powszedni venial sin; siedem grzechów głównych (seven) deadly sins; kobieta warta grzechu gorgeous woman; za jakie grzechy what have I done?, what for?2. (= wykroczenie, błąd) sin, transgression.The New English-Polish, Polish-English Kościuszko foundation dictionary > grzech
-
7 przebaczać
The New English-Polish, Polish-English Kościuszko foundation dictionary > przebaczać
-
8 uniewinniać
impf ⇒ uniewinnić* * ** * *ipf.uniewinnić pf. -ij exculpate, exonerate, absolve ( kogoś z czegoś sb from sth); uniewinnić z zarzutu exculpate from a charge; prawn. acquit; uniewinnić oskarżonego acquit the accused; wyrok uniewinniający verdict of not guilty, (sentence of) acquittal; uniewinniony acquitted.The New English-Polish, Polish-English Kościuszko foundation dictionary > uniewinniać
-
9 zwalniać
1. (-am, -asz); perf zwolnić; vt( tempo) to slow (down); ( uścisk) to relax; (więźnia, zakładnika) to release, to set free; (pokój, miejsce) to vacate; ( z pracy) to dismiss, to fire2. vi( zmniejszać szybkość) to slow down* * *ipf.1. (= opóźniać) delay, slow down.2. (= zmniejszać prędkość) slow down; zwalniać przed zakrętem mot. slow down to make a turn.3. (= uwalniać) blokadę, więźnia release; zwolnić kogoś za kaucją release sb on bail.5. ( z obowiązku) free, let off, exempt; ( z obecności) excuse; zwolnić kogoś z/od opłaty waive a fee for sb.7. (= oddawać do dyspozycji) (mieszkanie, lokal, posadę) vacate, free.ipf.2. zwalniać się (z pracy) (= składać rezygnację) quit (one's job), leave (one's job); (= urywać się) leave work early; (= wychodzić na chwilę) leave one's workplace.3. (= stawać się niezajętym) become free l. available.The New English-Polish, Polish-English Kościuszko foundation dictionary > zwalniać
-
10 udziel|ić
pf — udziel|ać impf Ⅰ vt to give, to provide- udzielić komuś informacji/wskazówek to give sb information/some hints, to provide sb with information/some hints- udzielać (komuś) wyjaśnień/odpowiedzi to provide (sb with) explanations/answers- udzielić komuś nagany to reprimand sb- udzielić komuś rady/złej rady to give sb advice/bad advice, to advise/misadvise sb- udzielić komuś napomnienia a. pouczenia to caution sb- udzielić komuś głosu to give sb the floor- udzielić komuś wywiadu to give a. grant sb an interview- udzielać komuś lekcji to give sb (private) lessons- udzielać komuś swojego poparcia to endorse sb, to give sb one’s support- udzielić komuś pełnomocnictwa to authorize sb- udzielić komuś urlopu to give a. grant sb leave- udzielić komuś gościny to offer sb one’s hospitality- udzielić komuś schronienia to give sb shelter, to provide sb with shelter- udzielić komuś pierwszej pomocy to give sb first aid- udzielić komuś pomocy medycznej to treat sb- udzielać komuś absolucji a. rozgrzeszenia to absolve sb- udzielić komuś sakramentu to administer a sacrament to sb- udzielić komuś ślubu to marry sb, to preside over sb’s weddingⅡ udzielić się — udzielać się (przejść na kogoś) to infect vt przen.- jej nastrój/smutek/entuzjazm udzielił się mężowi her mood/sadness/enthusiasm infected her husbandⅢ udzielać się to be active- udzielać się społecznie a. publicznie to be active in community life- udzielać się towarzysko to have an active social lifeThe New English-Polish, Polish-English Kościuszko foundation dictionary > udziel|ić
-
11 zgła|dzić
pf vt 1. książk. (zabić) to kill, to eliminate [świadka]; to slay książk. [potwora, smoka, wroga] 2. Relig. zgładzić czyjeś grzechy to absolve a. cleanse sb of their sinsThe New English-Polish, Polish-English Kościuszko foundation dictionary > zgła|dzić
-
12 zw|olnić2
pf — zw|alniać2 impf Ⅰ vt 1. (rozluźnić) to release, to relax [uścisk, chwyt]- zwolnić cięciwę łuku to unstring a bow2. (pozbawić pracy) to dismiss, to lay off- zwolnić pracownika dyscyplinarnie to dismiss an employee on disciplinary grounds- z kopalni zwolnili wtedy wiele ludzi they laid off a lot of people from the mine at that time3. (wypuścić na wolność) to release, to discharge- zwolnić kogoś z więzienia/aresztu to release sb from prison/custody- zwolnić kogoś za kaucją/warunkowo to release sb on bail/on parole4. (przestać zajmować) to vacate [pokój, mieszkanie] 5. (uwolnić od obowiązku) to exempt, to release- zwolnić kogoś z lekcji/dyżuru to excuse sb from class/duty- zwolnić kogoś ze służby wojskowej to exempt sb from military service- zwolnić kogoś z odpowiedzialności za coś to absolve sb of responsibility for sth- zwolnić kogoś z opłat to exempt sb from payment- zwolnić kogoś od kary to let sb off- przedsiębiorstwa zwolnione od podatku companies exempt from taxation- darowizny zwolnione od podatku tax-deductible a. tax-exempt donations- towary zwolnione od cła duty-free goodsⅡ zwolnić się — zwalniać się 1. (uzyskać zgodę na wyjście) to be excused- zwolniła się z ostatnich dwóch lekcji she was excused from the last two classes- zwolnił się wcześniej z pracy he excused himself and left work early2. (odejść z pracy) to hand in one’s notice, to give up one’s job; to quit pot.- jeśli nie dostanę podwyżki, zwalniam się if I don’t get a rise, I’m quitting- zwolnił się z pracy, żeby opiekować się chorym synem he gave up his job in order to take care of his sick son3. (zostać opuszczonym) [pokój, mieszkanie] to be vacated- długo czekał, aż zwolni się stolik he had to wait a long time for a table- zwolnił się etat w księgowości there’s a vacancy in the accounting departmentThe New English-Polish, Polish-English Kościuszko foundation dictionary > zw|olnić2
См. также в других словарях:
Absolve — Ab*solve (#; 277), v. t. [imp. & p. p. {Absolved}; p. pr. & vb. n. {Absolving}.] [L. absolvere to set free, to absolve; ab + solvere to loose. See {Assoil}, {Solve}.] 1. To set free, or release, as from some obligation, debt, or responsibility,… … The Collaborative International Dictionary of English
absolve — ab·solve /əb zälv, sälv/ vt ab·solved, ab·solv·ing 1: to set free or release from some obligation or responsibility a judgment terminating a parent s rights...absolve s that parent of all future support obligations In re Bruce R., 662 A.2d 107… … Law dictionary
absolve — 1. Pronunciation is now normally with z , not s . 2. The usual construction is with a direct object, or in the passive, followed by of or from: • It absolved him of all responsibility L. A. G. Strong, 1948 • Absolve me from all spot of sin James… … Modern English usage
absolve — [ab zälv′, absälv′, abzôlv′, absôlv′; əbzälv′, əb sälv, əbzôlv′, əbsôlv′] vt. absolved, absolving [ME absolven < L absolvere, to loosen from < ab , from + solvere: see SOLVE] 1. to pronounce free from guilt or blame; acquit 2. a) to give… … English World dictionary
absolve of a charge — index exonerate Burton s Legal Thesaurus. William C. Burton. 2006 … Law dictionary
absolve of fault — index exculpate Burton s Legal Thesaurus. William C. Burton. 2006 … Law dictionary
absolve of wrongdoing — index exculpate Burton s Legal Thesaurus. William C. Burton. 2006 … Law dictionary
absolve — (v.) early 15c., from L. absolvere set free, loosen, acquit, from ab from (see AB (Cf. ab )) + solvere loosen (see SOLVE (Cf. solve)). Related: Absolved; absolving … Etymology dictionary
absolve — exonerate, acquit, *exculpate, vindicate Analogous words: pardon, forgive, remit (see EXCUSE): release, *free, discharge Antonyms: hold (to a promise, an obligation): charge (with a sin, the blame, the responsibility) Contrasted words: blame (see … New Dictionary of Synonyms
absolve — [v] free from responsibility, duty acquit, bleach, blink at, clear, discharge, exculpate, excuse, exempt, exonerate, forgive, free, go easy on, launder*, let off*, let off easy*, let off the hook*, let up on*, liberate, lifeboat*, loose, pardon,… … New thesaurus
absolve — ► VERB 1) declare (someone) free from guilt or responsibility. 2) give absolution for (a sin). ORIGIN Latin absolvere set free, acquit … English terms dictionary
